Sibnica(Сибница)

Karađorđe je, nakon ubijanja Turaka u Orašcu, 15. februara 1804. došao u Sibnicu, gde je sa meštanima pobio lokalne Turke i spalio njihov han. Događaj je opevan u pesmi „Početak bune protiv dahija” Filipa Višnjića, koju je zapisao Vuk Stefanović Karadžić. Selo se nalazi jugozapadno od Sopota, između Drlupe, Dučine, Slatine i Mirosaljaca, i 2022. godine imalo je 532 stanovnika.

Na austrijskoj karti s početka 18. veka upisano je kao Subniza; 1732. godine imalo je 14 kuća i staru crkvu od dasaka pokrivenu šindrom. Godine 1846. Sibnica je bila sresko mesto Turijskog sreza sa 86 kuća, a 1921. imala je 234 kuće i 1266 stanovnika.

Crkva Svetog Nikole, podignuta u doba despotovine, srušena je sredinom tridesetih godina 20. veka zbog dotrajalosti, a na njenom mestu sagrađena je nova u moravskom stilu. Bedemi iz vremena despota Stefana Lazarevića sačuvani su do danas, a u porti je memorijalno groblje meštana poginulih u Prvom svetskom ratu.